Terug

Sonata Lepaitė / Sculpturepods

Beeldhouwkunst, Installaties, Tekenkunst
‘Gevoelige Huid’

‘Gevoelige Huid’

Japanese paper, oil, binding medium

L 33 cm x B 14,5 cm x H 6 cm

From the series Corpus Cavernosum

‘The Silent One’

‘The Silent One’

Small pieces of used tea bags paper, binding medium

L 36 cm x B 7 cm x H 7 cm

From the series Cupid’s cloister (Yoni language in nineteenth-century England)

‘Palazzo Eterno’

‘Palazzo Eterno’

Used tea bags paper, Japanese paper, oil, binding medium

L 29 cm x B 22 cm x H 4 cm

From the series Porta Vita (‘Gateway of life’)

‘Wir kennen den Kontur des Fühlens nicht: nur, was ihn formt von außen.’ (R.M.Rilke)

‘I am not what I am, I am what I do with my hands.’ (Louise Bourgeois)
Sonata Lepaitė / Sculpturepods

Milda (‘The woman with bleu eyes’)

Milda (‘The woman with bleu eyes’)

Colored pencils, oil pastel, Kahari handmade paper Himalayas

L 50 cm x B 35 cm

From the series "Mistress of love"

Saulė

Saulė

Colored pencils, oil pastel, Kahari handmade paper Himalayas

L 50 cm x B 35 cm

From the series "Mistress of love"

Biografie

OVER HET VOERTUIG en DE OMHULSELS

Het belangrijkste voertuig in mijn huidige beeldende werk is het materiaal papier, haar verwerking en bewerking. Papier is organisch, afbreekbaar, recyclebaar en manipuleerbaar. Papierbrij laat zich gewillig kneden, dankbaar modelleren en bewerken als een kluit natte klei. Tijdens mijn beeldend onderzoek merkte ik dat deze eigenschap van het materiaal sterke associaties met mijn agrarische jeugd in Litouwen naar boven bracht. Deze bewerkbaarheid van gerecycled en getransformeerd papier prikkelen mijn nieuwsgierigheid en verbeelding. Ze scheppen een bijna obsessieve fascinatie. Het is een, keer op keer, nieuw begin waarin ik verworvenheden en inzichten van gister probeer over te dragen naar specifiek beeldend onderzoek van vandaag.

Geïnspireerd door omhulsels, (ik noem ze pods) schil van noten, avocado, peulvruchten en schelpdieren, zoek ik, zowel intuïtief als formeel, naar mogelijkheden om de tastbaarheid van hun vorm en textuur sculpturaal te vertalen. Deze pods beschermen de vrucht terwijl ze zelf eveneens relatief kwetsbaar zijn. Ze roepen bij mij het gevoel van tijdelijke geborgenheid en vergankelijkheid op. De handelingen die ik verricht en de stappen die ik maak, ervaar ik als steeds hernieuwde pogingen om ‘werkelijkheid van zijn’ aan te raken en te ervaren en deze over te dragen in het sculpturale werk. Ik zoek de spanning tussen productie en reductie, collage en de-collage, tussen het doen en het laten. Mijn behoefte gaat uit naar ‘eenvoudvorming’ die zijn inspiratie vindt in dagelijkse soberheid, minimalisme en gecultiveerde natuurlijkheid.

Mijn sculpturen maak ik eerst in rivierklei (sommige van hen onderhoud ik onder de grazen stolpen als levende sculpturen waarop een moslaag van binnenuit begint te groeien). Vervolgens bedek ik de vormen van klei met papierpulp van oude kranten. Zo verkrijg ik de verharde schillen. Daarna bekleed ik de binnenkant met fijnere soorten papier zoals filterpapier van gebruikte theezakjes en zeer dun fluwelig Japans papier. Vervolgens gebruik ik kleurpigmenten, vloeibare extracten van verschillende theesoorten, bindingsmiddel en wierookas om het materiaal te stabiliseren en te transformeren. Vanuit deze magie van (be)handelingen ontstaan naar verloop van tijd de zeer lichte en fragiele pods.

Karakteristiek voor mijn sculpturale en materiële esthetiek is de paradox dat harmonie tot stand komt door manipulatie van tegenstellingen: symmetrie/asymmetrie-eenvoud/complexiteit-ruwheid/gladheid-tonen/verhullen-expliciet/impliciet. Door bescheidenheid, intimiteit en de suggestie van een natuurlijk ontstaansproces, waarin de oorspronkelijke materialen die gebruikt zijn fuseren tot een nieuwe, overstijgende visualisatie.
In mijn beleving zijn deze pods een metafoor voor het diep gewortelde, universele verlangen om omarmd, gekoesterd, omhuld en gedragen te willen worden. Mijn intentie, met deze sculpturen, is om zowel het gevoel van verstilling, intimiteit, geborgenheid en imperfecte schoonheid op te roepen, als ook een echo van herinnering en een glimlach van herkenning.

VEHICLES, COCOONS and PODS

The main vehicle in my current work is paper, it’s texture, composition and nature, and of course it’s handling and processing. Paper pulp is willing, gratefully modeled and edited as a wet lump of clay. During my sculptural research, I noticed that the nature and feel of this medium evoked powerful, stimulating memories and associations of my agrarian upbringing in Lithuania. Guided by scales, pods, cocoons, nutshells and seashells I seek tangible sculptural transformations. These cases protect their content when they themselves are vulnerable. They evoke in me a sense of transience and temporary security.

For my sculptures I use newspaper pulp, Japanese paper, paper of used tea bags, extracts of tea, color pigments, oils and binding medium in order to change and stabilize my material. Protective casings are a fundamental necessity for all new life. They are nurseries, sanctuaries for growth and security. Simultaneously they are also needed for deceased remains as in a sarcophagus. My casings are vehicles in the relentless process of growth and decay. In my experiences and in my sculptural undertakings all my intent, media and shapes are a metaphor for the deep-seated, universal desire to embrace, cherish, wrap, nurture and cuddle.

I am in search of simplicity, which takes its inspiration from Zen/Reiki Practice and everyday minimalism and cultured naturalness. However, simplicity of form is not necessarily simplicity of experience and content.
My paper sculptures are imperfect, impermanent, incomplete, modest and humble. Intentionally my works have the material qualities of Wabi-Sabi (the quintessential Japanese aesthetic), like the suggestion of natural process, irregular, intimate, earthy and simple.
Owing to my usage of this special material, the influence of Arte Povera could be felt, which is an Italian art movement, modest and bereft of any vanity; for which the artists use only the most simple and common materials.

My sculptures, like things Wabi-Sabi, exhibit the effects of accident or shows the result of just letting things happen by chance. They are small and compact, quiet and inward-oriented. They beckon: get close, relate. They inspire a reduction of the psychic distance between one work and another work; between people and things.
My sculptures are tranquil and calming, enveloping and womb-like. They are a world apart: nowhere, anywhere, everywhere.

Agenda

  • Palanga, LT, Antano Mončio namai – muziejus / A. Moncys House-Museum, expositie 'Popieriaus skulptūros & pastelės / Paper sculptures & pastels'
    29/06/201928/07/2019
  • Museum Rijswijk, NL, Papier Biënnale Rijswijk 2018
    10/06/201807/10/2018
  • Member of The International Association of Hand Papermakers and Paper Artists (IAPMA), since 2018

Contactgegevens

www.sculpturepods.com

footer anchor